Pisaninka: Siedem pytań do... Joanny Terki. Wyniki.

Pisaninka: Siedem pytań do... Joanny Terki. Wyniki.: 1. Czy tworząc powieść wiedziała Pani od razu, że będzie to fantastyka, czy efekt finalny zaskoczył samą autorkę? Asia Szach  Zacz...

Świat według Boba James Bowen

Świat według Boba. Dalsze przygody ulicznego kota i jego człowieka

James Bowen

forma wydania: książka papierowa
oprawa: broszurowa

rok wydania: 2014
liczba stron: 288
numer ISBN: 978-83-10-12733-4

Świat według Boba to dalsze przygody ulicznego, rudego kota i jego człowieka 

Jest to kontynuacja światowego bestsellera Kot Bob i ja. Przepiękny kot w szaliku na okładce przyciąga wzrok czytelnika, tak jak tytułowy bohater przyciąga uwagę ludzi w książce. Spoglądając na obwolutę domyślamy się, że akcja powieści rozgrywa się na ulicach Londynu, gdzie James Bowen prowadzi swój uliczny interes,sprzedając wspólnie z Bobem gazety.Jak mówi nam tekst na okładce jest to historia prawdziwa spisana przez samego autora. James Bowen był narkomanem, ulicznym muzykiem i kiedy sam był na granicy życia i smierci spotkał na swojej drodze bezdomnego rudego kota, który odmienił jego życie. Dwaj przyjaciele nadal żyją na marginesie społeczeństwa, doświadczając różnych rekacji: od pogardy, poprzez niechęć do uwielbienia.Muszę przyznać , że początek książki mnie nieco rozczarował. Autor opisuje znane każdemu standardowemu posiadaczowi kocich czterech łap, zachowania czworonoga. Sama jestem włascicielką dwóch futrzaków i oprócz podróży na rowerze nic nie zdziwiło mnie w zachowaniu tego rudzielca. No może jeszcze niezwykła była chęć do pozowania przed aparatami fotograficznymi i ubierania się w rozmaite wdzianka chroniące go przed niepogodą. Może jednak moje spojrzenie jest nieco spatrzone, bowiem fakt wspólnego życia z kotami nie jest mi obcy od kilkunastu lat. Jednak ludziom, którzy nie mieli tej niewątpliwej przyjemności książka ta da bardzo wiele nowych i ciekawych spostrzeżeń. Szczególnie polecam ją tym, którzy uparcie twierdzą, że nie lubią kotów, lub, że koty są fałszywe. Nic bardziej mylnego.                            

 Świat według Boba jest swego rodzaju pamiętnikiem. James Bowen opowiada tu historię swojego życia i historię życia kota, który stał się ulubieńcem Brytyjczyków. Dla wielu ludzi opisane tu rytuały codziennego dnia futrzaka i jego przywiązanie do człowieka , z którym dzieli życie, mogą wydać się niemożliwe i wyssane z palca. Ale uwierzcie mi tak nie jest. Te historie są jak najbardziej możliwe i prawdziwe. Wielu z nich doświadczyłam osobiście, żyjąc z kotami pod jednym dachem od lat.

Książka napisana jest prostym, zrozumiałym językiem z wieloma wtrąceniami pochodzącymi prosto z ulicy. Nie jest to jednak zwykła opowieść o kocie i o człowieku, którzy razem szli przez życie. Jest to głębsze studium psychologiczne przemiany narkomana i bezdomnego grajka, która nastąpiła w nim dzięki współegzystencji z czworonożnym przyjacielem. To kot nadał temu człowiekowi sens bytu. James został narkomanem, nie dlatego, że chciał, ale dlatego, że widział w tym desperackim akcie jedyną ucieczkę przed samotnością i beznadziejnością życia człowieka bezdomnego. Jego niezbyt szczęsliwe dzieciństwo niewątpliwie przyczyniło się do tego, że jako dorosły człowiek nie poradził sobie z rzeczywistością i postanowił uciec od niej w narkomanię. Lecz dzięki szczególnemu zbiegowi okoliczności kiedy Bob pojawił się na jego wycieraczce i kiedy wybrał Jamesa na swojego człowieka ( tak to kot wybiera sobie człowieka a nie człowiek kota), potrafił otrzasnąć się odbić od dna, bo nagle pojawił się ktoś, kto go potrzebował. Bob pozwolił mu też zrozumieć strach i ból jaki odczuwali jego rodzice, kiedy znikał na długie miesiące popadając w narkotykowy trans. Dzięki niemu człowiek, który zawsze martwił się  tylko o siebie, zrozumiał uczucie posiadania potomstwa i stały niepokój, który towarzyszy rodzicom. Na początku recenzji pisałam, że powieść mnie rozczarowała, jednak po przeczytaniu całości i po głębszych przemyśleniach stwierdzam, że jest to bardzo wartościowa pozycja mówiąca o silnym aczkolwiek skomplikowanym związku człowieka z kotem. Kot Bob jest autentycznym bohaterem. Jego losy możemy śledzić na Twitterze: @strreetcatbob oraz na WWW.kotbob.nk.com.pl lub WWW.hodder.co.uk

Świat według Boba

Już niedługo podzilę się z wami wrażeniami po lekturze " Świata według Boba"

Siedem pytań do... blog http://asymaka.blogspot.com/2015/01/siedem-pytan-do-joanny-terki.html?m=1

http://asymaka.blogspot.com/2015/01/siedem-pytan-do-joanny-terki.html?m=1

Podróż na sto stóp - recenzja filmu

   

	PODRÓŻ NA STO STÓP - RECENZJA FILMU
produkcja:	Indie, USA, Zjednoczone Emiraty Arabskie
premiera:	8 sierpnia 2014 (Polska) 7 sierpnia 2014 (świat)
reżyseria:	Lasse Hallström
scenariusz:	Steven Knight

Podróż na sto stóp to lekkie kino obyczajowe w gwiazdorskiej obsadzie. W jednej z głównych ról zdobywczyni Oskara Helen Mirren, jako sou - szef jej kuchni, urocza  Charlotte Le Bon.
Jest to historia hinduskiej rodziny kucharzy, która na skutek nieszczęsliwych okoliczności emigruje do Europy. Wyruszają w podróż po krajach starego kontynentu w poszukiwaniu smaku. Bohaterowie zachwycają się smakami różnych naturalnych produktów. W drodze do Francji nagle psuje im się samochód, w pobliżu niewielkiego francuskiego miasteczka. Z pomocą przychodzi młoda Francuska, która udziela im pomocy i schronienia. Ten przypadek sprawia, że rodzina osiedla się na przeciwko ekskluzywnej restauracji oznaczonej gwiazdką Michelina, prowadzonej przez wytworną i wyniosłą Madame Mallory. Dystyngowana dama jest początkowo oburzona poczynaniami hinduskiej rodziny, która otwiera swoją restaurację visa a vis. Zabawne podchody nestora rodu i właścicielki znamienitego lokalu wprawiaja nas w lekki nastrój doprawiony dozą wyszukanych smaków i zapachów. Syn starego kucharza, Hassan, ma niezwykły talent do gotowania. Potrafi w magiczny sposób doprawiać dania aby uwieść najbardziej wyrafinowane podniebienie. Restauracja powoli zaczyna zdobywać okoliczną klientelę, co nie podoba się niektórym mieszkańcom miasteczka. Mimo przeciwności losu i niechęci Madame Mallory młody kucharz przyczynia się do rozkwitu rodzinnego interesu i swojej kariery kucharskiej. Gotując, wkłada w swoje dania nie tylko wiedzę ale i może przede wszystkim serce i wspomnienia. Jak sam mówi smaki przywołują wspomnienia. Hassana i Margueritę połączył początkowo przypadek, a później pasja gotowania i rywalizacja, żeby wreszcie osiągnąć apogeum we wspólnym uczuciu. Możnaby tutaj doszukać się odniesienia do znanego powiedzenia "przez żołądek do serca".
Osobiście nie polecam oglądania tego filmu z pustym żoładkiem. Malownicze i smakowite obrazy potraw pobudzają kubki smakowe i wzmagają wydzielanie soków żołądkowych. Niemal czujemy zapachy unoszące sie wokół bohaterów.
Film wyreżyserował twórca znanej nam "Czekolady". Tak jak i w swoim poprzednim filmie przedstawia nam magię i czar gotowania i degustowania wyrafinowanych potraw. Gotowanie to czary dla duszy.
Nasuwa się pytanie skąd wziął się tytuł filmu. Czy chodzi o podróż z Indii do Francji? Czy o podróż z kultury hinduskiej do europejskiej, czy też o symboliczną przeprowadzkę Hassana do restauracji Madame Mallory? Sto stóp to dosłownie trzydzieści kilka metrów. To odległość dzieląca obie restauracje, oba światy, obie kultury. Twórcy filmu namawiają nas na połączenie dwóch kultur, dwóch światów, dwóch serc i dusz.
Oglądając ten uroczy film musiałam kilka razy udać się do kuchni po przekąski. Zazdrościłam bohaterom smakowitych potraw i pasji do ich przygotowywania.

Bardzo poszukiwany człowiek - recenzja filmu

Bardzo poszukiwany człowiek

1. Bardzo poszukiwany człowiek – brytyjsko-amerykańsko-niemiecki thriller szpiegowski z 2014 roku w reżyserii Antona Corbijna. Adaptacja powieści Johna le Carré pt: "Bardzo poszukiwany człowiek" z 2009 r. 
3. Data premiery: 2014 
4. Reżyseria: Anton Corbijn
5. Autor pomysłu: John le Carré
6. Autor muzyki: Herbert Grönemeyer
7. Data premiery DVD: 4 listopada 2014 (Stany Zjednoczone)
8. W Hamburgu pojawia tajemniczy Czeczen Issa Karpov, wzbudzając swoją osobą zainteresowanie niemieckiego kontrwywiadu. Zainteresowanie chłopakiem wzrasta, gdy ten zgłasza się do jednego z hamburskich banków po fortunę pozostawioną mu przez znienawidzonego ojca - rosyjskiego wojkowego promineneta. Co młody muzułamanin zamierza zrobić z milionami? Czy chce wydać fortunę na uciechy i zbytki czy wesprzeć terrorystyczną działalność dżihadystów? Aby się tego dowiedzieć Günther Bachmann (Philip Seymour Hoffman) szef jednostki antyterrorystycznej  musi zwerbować do pomocy młodą prawniczkę Annabel (Rachel McAdams) oraz bankiera(Willem Dafoe) . Mistrzowsko uknuta intryga ma doprowadzić do odkrycia ludzi stojących za Karpovem. Wszystko idzie po mysli Bachmana póki nie włącza się w akcję amerykański wywiad, który ma swoje plany wobec młodego muzułmanina i jego zwierzchników. Akcja filmu nie wbija w fotel swoją prędkością. Nie ma tu spektakularnych pościgów i strzelanin, za to są niesamowite psychologiczne zagrywki, Zawiłość intrygi przykuwa uwagę tak że , nie można doczekać się jej rozwiązania. A rozwiązanie okazuje się zaskakujące. Atmosfera filmu jest pełna tajemniczości i nieoczekiwanych przemyśleń. Zbudowany duszny, ponury klimat podkresla nutę zagadkowości.
9. Kreacja stworzona przez Philipa Seymoura Hoffmana w przewrotny sposób przykuwa uwagę widza. Darmo szukać w nim cech brytyjskiego agenta wywiadu Jamesa Bonda. Bachmann jest ponurym, niechlujnym gościem palącym paierosy i popijającym drinki. W jego umysle rodzą się niesamowite pomysły i droga do ich realizacji. To ostatnia rola, jaką przed śmiercią zagrał ten wybitny aktor.Film jest wart obejrzenia ze względu na grę aktorską, fabułę i zaskakujące zakończenie.